images/sample/slideshow/logo-loading.png

تالار گفتمان

سوالات خود را جست و جو کنید و اگر جوابی نیافتید، با ایجاد یک بحث جدید، از دیگران راهنمایی بگیرید

اينترنت در سال ۱۹۶۴ توسط يک محقق در شرکت Rand ابداع شد . آقای Paul Baran بدنبال روشی برای مطمئن سازی ارتباط پنتاگن (وزارت دفاع ايالت آمريکا) با اعضاء ارتش در هنگام حمله واقعی اتمی بود. در آن زمان ارتباطات بين دو شهر کاملآ غير قابل اطمينان بود . بنابراين محقق مذکور يک شبکه ارتباطات رايانه ای غير متمرکز را پيشنهاد نمود که در آن رايانه مرکزی وجود نداشت. در چنين شبکه ای حتی در صورت انهدام و خرابی يک يا چند رايانه همچنان امکان تبادل اطلاعات بين ساير رايانه های باقی مانده وجود خواهد داشت .

در اوايل دهه ۷۰ ميلادی مسئولان و محققين دريافتند که اينترنت علاوه بر اينکه روشی برای برقراری ارتباطات مطمئن بين قسمتهای مختلف ارتش شده . روش کم هزينه ای برای برقراری ارتباطات بين اشخاص و سازمانها است .هنگاميکه بنياد علوم ملی (NSF) در اواسط دهه ۸۰ ميلادی يک شبکه مخابراتی راه دور با سرعت بالا ارائه نمود که شبکه های ديگر امکان ارتباط گيری و پيوند با آن را داشتند . ارزش و اهميت اينترنت بيشتر شد . در سال ۱۹۸۸ که يک دانشجوی دانشگاه Cornell بطور غير عمد يک برنامه نا مناسب را روی اينترنت رها کرد و اين برنامه سبب درماندگی ۶۰۰۰ رايانه مرتبط با اينترنت شد . خبرهای داغی دربارهء اينترنت مطرح شد .
تا سال ۱۹۹۱ چون دولت به کاربران اينترنت يارانه می پرداخت استفاده از اينترنت محدود به سازمانهای غير انتفاعی و دانشگاهی و دولتی بود .در آن سال NSF اين سياست محدود کننده را رها نمود و به سايتهای تجاری و خصوصی نيز امکان استفاده از اينترنت را داد که بلافاصله منجر به گسترش سريع اينترنت شد . بهره گيری تجاری از اينترنت زمينه مورد توجه اکثر شرکتهايی است که بدنبال فرصتهای جديد تجاری هستند.

پیدایش اینترنت به دهه ۶۰ برمی‌گردد؛ یعنی زمانی که دولت ایالات متحده بر اساس طرحی موسوم به «Arpa» مخفف (آژانس تحقیق پروژه‌های پیشرفته) که هدفش تقویت کارکردهای دفاعی بود، این طرح را به اجرا گذاشت. در آن زمان، چیزی به اسم کامپیوتر شخصی وجود نداشت و صرفاً سازمان‌های بزرگ، دانشگاه‌ها و مراکز دولتی بودند که از سیستم‌های کامپیوتری بزرگ موسوم به MainFrame استفاده می‌کردند که هر کدامش اطلاعات خاصی را ذخیره کرده بود و در صورت نیاز، با یکدیگر اتصال برقرار و اطلاعات را بین همدیگر منتقل می‌کردند یا در صورت ایجاد بستر مناسب، اطلاعات را در حالت اشتراک قرار می‌دادند. در همان دوران، سیستم‌هایی به وجود آمده بودند که امکان ارتباط بین کامپیوترهای یک سازمان را فراهم می‌کردند، به طوری که کامپیوترهای موجود در بخش‌ها یا طبقات مختلف با یکدیگر تبادل اطلاعات می‌کردند و امکان ارسال نامه بین بخش‌های مختلف سازمان، فراهم می‌شد. این همان چیزی است که امروزه به آن، سیستم ارسال نامه با پست الکترونیک یا ای‌میل می‌گویند. اما برای برقراری اتصال بین این شبکه‌های کوچک و پراکنده که هر کدام به روش‌ها و بر مبنای استانداردهای خودشان کار می‌کردند، استانداردهای جدید و مشخصی توسط کارشناسان وضع شد که همان پروتکل‌ها هستند.
سرانجام درسال ۱۹۶۱ تعداد ۴ کامپیوتر در ۲ ایالت مختلف با موفقیت ارتباط برقرار کردند و با اضافه شدن واژه نت Net به طرح اولیه، نام آرپانت ArpaNet برای آن در نظر گرفته شد. در دهه ۷۰ میلادی با تعریف پروتکل‌های جدیدتر از جمله TCP که تا به امروز رواج دارد و نیز با مشارکت کامپیوترهای میزبان Host بیشتر به آرپانت و حتی گسترده شدن آن به برخی نواحی فراتر از مرزهای ایالات متحده، آرپانت شهرت بیشتری یافت و ایده اینترنت، همراه با جزییات بیشتری راجع به شبکه‌های کامپیوتری مطرح شد، تا این‌‌که طی سال‌های پایانی دهه 70، شبکه‌های مختلف تصمیم گرفتند به صورت شبکه‌ای با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و آرپانت را به عنوان هسته اصلی انتخاب کردند. بعدها در سال ۱۹۹۳ نام اینترنت Internet روی این شبکه بزرگ گذاشته شد. وب یا همان wwwکه مخفف WorldWideWeb یا تار جهان‌گستر می‌باشد، توسط آزمایشگاه اروپایی فیزیک ذرات Cern به خاطر نیاز آن‌ها به دسترسی مرتب‌تر و آسان‌تر به اطلاعات موجود روی اینترنت ابداع گشت. در این روش، اطلاعات به صورت مستندات صفحه‌ای Page روی شبکه اینترنت قرار می‌گرفتند و به وسیله یک مرورگر وب WebBrowser قابل مشاهده می‌شدند. این روش کم‌کم همه‌گیر و محبوب شد و هم‌اکنون در سطح جهان، طرفداران فراوانی دارد.

لایبنیتز (leibniz) ریاضی‌دان آلمانی از نخستین کسانی است که در ساختن یک دستگاه خودکار محاسبه کوشش کرد. او که به پدر حسابدارش در تنظیم حساب‌ها کمک می‌کرد، از زمانی که برای انجام محاسبات صرف می‌کرد گله‌مند بود.چارلز بابیج (Charles Babbage) یکی از اولین ماشینهای محاسبه مکانیکی را که به آن ماشین تحلیلی گفته می شد، طراحی نمود، اما بخاطر مشکلات فنی موجود در زمان حیاتش همچون ماشینی ساخته نشد(در سال 1993 در موزه علوم لندن مدلی که بر اساس طرح بابیج کار می کرد ساخته شد)در گذشته دستگاههای مختلف مکانیکی ساده‌ای مثل خط‌کش محاسبه و چرتکه نیز کامپیوتر خوانده می شدند. در برخی موارد از آنها بعنوان رایانه‌های آنالوگ نام برده می‌شود. چراکه برخلاف رایانه‌های رقمی، اعداد را نه به‌صورت اعداد در پایه دو بلکه به‌صورت کمیتهای فیزیکی متناظر با آن اعداد نمایش می دهند. چیزی که امروزه از آن بعنوان "رایانه" یاد می‌شود در گذشته به عنوان "رایانه‌های رقمی (دیجیتال)" یاد می‌شد تا آنها را از انواع "رایانه‌های آنالوگ" جدا سازد(که هنوز در برخی موارد استفاده می‌شود مثلا نشانک پرداز آنالوگ (analog signal processing).

وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا در سال 1969 میلادی شبکه ای طراحی کرد تا کامپیوترهای مرکزهایی را که در زمینه مسائل دفاعی تحقیق می کردند به هم ارتباط دهد. این شبکه آرپانت نام داشت.

هدف شبکه آرپانت مبادله اطلاعات در زمینه تحقیقات دفاعی بود. اما کم کم کامپیوتر های دانشگاه های بزرگ ایالات متحده آمریکا به آن پیوسته و از آن برای مبادله اطلاعات تحقیقاتی در رشته های گوناگون علوم استفاده کردند. به تدریج شمار کامپیوتر هایی که از آمریکا و سایر کشورهای جهان به این شبکه پیوستند افزایش یافت. آرپانت در سال 1977 میلادی به اینترنت تغییر نام یافت و در حال حاضر میلیون ها کامپیوتر در این شبکه قرار گرفته اند.
  1. mahdiye mosayeb nia
  2. مهندسی کامپیوتر
  3. شنبه, 31 مرداد 1394
  4.  اشتراک
هنوز نظری قرار داده نشده است


پاسخی ارسال نشده است
همچنین این پست قفل است و امکان ارسال نیز وجود ندارد
ham
javidan
faranovin2
nabisa
nbt.p
pol
tat
ayande
 
 
Top
آیا به تازگی با مجموعه اِپرا آشنا شده اید؟ آیا تمایل دارید اطلاعات بیشتری از ما داشته باشید؟ More details…